Eigenlijk is zelf guerrillaatje spelen met wat zakjes zaad leuker, en je komt er veel verder mee. In mijn omgeving heb ik de stellige indruk dat dat al gebeurt: er duiken de laatste jaren op allerlei onverwachte plekken in wegbermen margrieten op, steeds in een groepje bij elkaar. De meeste overleven de maaiterreur niet, maar als ze maar dicht genoeg bij een boom of lantaarnpaal staan, halen ze het wel. Zou de anonieme zaaier hopen dat een polletje mooie bloemen hier en daar een verandering teweeg kan brengen, dat er later en minder gemaaid zal worden? Ik hoop het met hem of haar mee. Voorlopig blijft het groene, strakke gazon helaas nog heer en meester.
De mussen van maandagavond
Deze titel bedacht ik bijna dertig jaar geleden, schat ik. Toen nog voor een dichtbundel, al heb ik nooit een gedicht geschreven, op Sinterklaasrijmpjes na. Het was gewoon een mooie titel, ik kon toen nog niet vermoeden dat ik hem ooit nog echt zou gebruiken. Een blog dus, voor die losse gedachten, net zo alledaags en zonder pretenties als toendertijd die mussen.
zondag 29 mei 2011
Zaadgranaat
Alleen voor het mooie woord is dit idee al de moeite van het vermelden waard. In Engeland verkoopt http://www.kabloomshop.co.uk seedboms (zonder de tweede b), zaadgranaten dus. Bedoeld om de stad wat groener te maken, in het kader van Guerrilla Gardening. Ze bestaan zo te zien uit papier- en andere vezels vermengd met zaden van soorten als zonnebloem, korenbloemen en oostindische kers, en het geheel is geperst in de vorm van een handgranaat. Als de granaat nat wordt, valt hij uit elkaar en kunnen de bloemen kiemen. Je krijgt vier granaten voor 10 pond, maar ze zijn voorlopig alleen binnen het Verenigd Koninkrijk verkrijgbaar. Toch vraag ik me af of die granaten echt zomaar een stukje braakland ingeslingerd zullen worden, daar zijn ze wel wat duur voor, en zonder ontploffing blijven al die zaden op één plek, geen garantie voor succes dus.
Abonneren op:
Posts (Atom)